2008. جان

گاهی اوقات که به گذشته می روم, بیشتر از هر گفتن و شفاف تر از هر عکسی, صحنه های حضور آدم ها برایم مرور می شود. چقدر از خود گذشتگی و مهربانی و صبوری و اعتقادهای محکم آدم ها فراموش نشدنی هستند. حتی زمانی که نیستند ... و زمانی که حتی نفس نمی کشند.