ژيم عراق كه از پيروزي در جبهه هاي جنگ عليه ايران نااميد شده بود، تصور مي كرد با حملات شيميايي مي تواند خواسته هاي خود را بر ملت ايران تحميل نمايد. از اين رو در تاريخ ۷ و ۸ تيرماه ۱۳۶۶، هواپيماهاي بمب افكن عراقي با بمب هاي شيميايي به چهار نقطه پر ازدحام و متراكم جمعيتي شهر سردشت حمله كردند و زن و كودك و خُرد و كلانِ مردم بي گناه آن شهر و اطراف آن را آماج گازهاي كشنده و دهشتناك شيميايي قرار دادند. بمباران شيميايي شهر مرزي سردشت فجيع ترين و وحشتناك ترين تهاجم شيميايي بود كه آثار و پي آمدهاي منفي زيادي به بار آورد که آثار آن همچنان هم باقیست. دولت ايران، اين تهاجم را غير انساني اعلام كرد و شهر سردشت را نخستين شهر قرباني جنگ افزارهاي شيميايي در جهان بعد از بمباران هسته اي هيروشيما ناميد. حمله شيميايي هواپيماهاي متجاوز رژيم بعث عراق به شهر سردشت در غرب ايران، به شهادت ۱۱۰ نفر و مجروح شدن پنج هزار تن انجاميد. با كمال تاسف، هنوز هم تعدادي از مردم مقاوم و شريف شهرستان سردشت با آثار و پي آمدهاي اين بمباران دست به گريبان هستند و در رنج و درد به سر مي برند. به رغم ارتكاب اين جنايت هولناك، مجامع جهاني نه تنهااقدامی در جلوگیری ازاین اقدام بر علیه مردم غیرنظامی به عمل نياوردند و حتی رژیم صدام را سرزنش هم نکرده و با بی توجهی از کنار آن گذشتند .